Home » Research

Categorie: Research

artis-rams-medicine-buddha

Medicine Buddha BHAISAJYAGURU

Buddha of Healing and Medicine, The Granter of wishes for perfect health.
Essence of His Teachings; “ Commit not a single unwholesame act”.

25 Top Foods and herbs kill the cancer stem cells. JI Sayer

An important scientific review identifies 25 of the top foods and herbs which kill the cancer stem cells at the root cause of cancer malignancy.

There are thousands of natural compounds that have been studied with demonstrable anti-cancer activity (check out over 600 on our cancer research database), but only a small subset of these have been proven to target and kill the cancer stem cells which lie at the root of cancer malignancy. Turmeric, for instance, we have featured a number of times for this “smart kill” property of targeting just the heart of cancerous tumors. More recently, ginger has been found in pre-clinical research to contain a compound up to 10,000 times more effective than the chemotherapy drug Taxol at killing breast cancer stem cells. Even common food like blueberry have special cancer killing properties, as discussed in a previous article: Research: Radiotherapy Causes Cancer, Blueberry Kills It.
A powerful study published in the journal Anticancer Research titled, “Natural Products That Target Cancer Stem Cells,” has made our job much easier of identifying this special category of cancer killers by reviewing the extant literature on the topic and listing the top 25 substances in this category. They are listed here below, along with some of their commonly recognizable dietary sources:

1 Epigallocatechin-3-gallate (EGCG) – Green Tea
2 6-Gingerol – Ginger
3 β-Carotene – Carrot, Leafy Greens
4 Baicalein – Chinese Skullcap
5 Curcumin – Turmeric
6 Cyclopamine – Corn Lilly [we do not suggest consuming this
plant; this simply illustrates natural components exist that
kill cancer stem cells] 7 Delphinidin – Blueberry, raspberrry
8 Flavonoids (Genistein) – Soy, red clover, coffee
9 Gossypol – Cottonseed [we do not suggest consuming this plant;
this simply illustrates natural components exist that kill
cancer stem cells] 10 Guggulsterone – Commiphora (myrrh tree)
11 Isothiocyanates – Cruciferous vegetables
12 Linalool – Mint
13 Lycopene – Grapefruit, tomato
14 Parthenolide – Feverfew
15 Perylill alcohol – Mint, cherry, lavender

16 Piperine – Black pepper
17 Placycodon saponin – Playycodon grandifloruim
18 Psoralidin – Psoralea corylilyfolia
19 Quercetin – Capers, onion
20 Resveratrol – Grapes, plums, berries
21 Salinomycin – Streptomyces albus
22 Silibinin – Milk Thistle
23 Ursolic acid – Thyme, basil, oregano
24 Vitamin D3 – Fish, egg yolk, beef, cod liver oil
25 Withaferin A – Withania somnifera (ashwaganda)

Why are these substances so important?
The primary reason why conventional chemotherapy and radiotherapy have failed to produce any significant improvements in cancer survival rates is because cancer stem cells are resistant to these interventions. In fact, chemotherapy and especially radiation are both capable of increasing the number and virulence of these cells in a tumor, while at the same time having the well known side effect of further damaging the patient’s immune system.
While the cancer industry is still very much resistant to incorporating the implications of these findings into their standard of care (which is highly unethical), there are an increasing number of health practitioners that will not turn their back on the truth and are very much interested in alternative ways to prevent and treat cancer using food and/or plant-based approaches.
The new study addresses the relevance of cancer stem cells as follows:
“The cancer stem cell model suggests that tumor initiation is governed by a small subset of distinct cells with stem-like character termed cancer stem cells (CSCs). CSCs possess properties of self-renewal and intrinsic survival mechanisms that contribute to resistance of tumors to most chemotherapeutic drugs. The failure to eradicate CSCs during the course of therapy is postulated to be the driving force for tumor recurrence and metastasis. Recent studies have focused on understanding the unique phenotypic properties of CSCs from various tumor types, as well as the signaling pathways that underlie self-renewal and drug resistance.”
At present, the cancer industry has failed to produce a single drug that targets the cancer stem cell population of cells within a tumor, as
confirmed by the study:
“If indeed the CSC response is a vital criterion for cancer treatment evaluation, there are still no drugs in clinical use that specifically target CSCs.”
The ability to selectively target cancer cells, and cancer stem cells in particular, while leaving intact the non-tumor cells in tissue is extremely important. We have created a section on our database that indexes research on these substances and now includes sixty seven of them here. We are also building a section that collates research cancer stem cells, a topic will no doubt become a central part of the future of cancer treatment, assuming the priority is to actually alleviate suffering and not just make money off of patients.

Sayer Ji is founder of Greenmedinfo.com, a reviewer at the International Journal of Human Nutrition and Functional Medicine, Co-founder and CEO of Systome Biomed, Vice Chairman of the Board of the National Health Federation, Steering Committee Member of the Global Non-GMO Foundation.
Disclaimer: This article is not intended to provide medical advice, diagnosis or treatment. Views expressed here do not necessarily reflect those of GreenMedInfo or its staff.

Top 25 voedsel die kanker doden

An important scientific review identifies 25 of the top foods and herbs which kill the cancer stem cells at the root cause of cancer malignancy. 

There are thousands of natural compounds that have been studied with demonstrable anti-cancer activity (check out over 600 on our cancer research database), but only a small subset of these have been proven to target and kill the cancer stem cells which lie at the root of cancer malignancy. Turmeric, for instance, we have featured a number of times for this “smart kill” property of targeting just the heart of cancerous tumors. More recently, ginger has been found in pre-clinical research to contain a compound up to 10,000 times more effective than the chemotherapy drug Taxol at killing breast cancer stem cells. Even common food like blueberry have special cancer killing properties, as discussed in a previous article: Research: Radiotherapy Causes Cancer, Blueberry Kills It.

A powerful study published in the journal Anticancer Research titled, “Natural Products That Target Cancer Stem Cells,” has made our job much easier of identifying this special category of cancer killers by reviewing the extant literature on the topic and listing the top 25 substances in this category. They are listed here below, along with some of their commonly recognizable dietary sources:

Why are these substances so important?

The primary reason why conventional chemotherapy and radiotherapy have failed to produce any significant improvements in cancer survival rates is because cancer stem cells are resistant to these interventions. In fact, chemotherapy and especially radiation are both capable of increasing the number and virulence of these cells in a tumor, while at the same time having the well known side effect of further damaging the patient’s immune system.

While the cancer industry is still very much resistant to incorporating the implications of these findings into their standard of care (which is highly unethical), there are an increasing number of health practitioners that will not turn their back on the truth and are very much interested in alternative ways to prevent and treat cancer using food and/or plant-based approaches.

The new study addresses the relevance of cancer stem cells as follows:

“The cancer stem cell model suggests that tumor initiation is governed by a small subset of distinct cells with stem-like character termed cancer stem cells (CSCs). CSCs possess properties of self-renewal and intrinsic survival mechanisms that contribute to resistance of tumors to most chemotherapeutic drugs. The failure to eradicate CSCs during the course of therapy is postulated to be the driving force for tumor recurrence and metastasis. Recent studies have focused on understanding the unique phenotypic properties of CSCs from various tumor types, as well as the signaling pathways that underlie self-renewal and drug resistance.”

At present, the cancer industry has failed to produce a single drug that targets the cancer stem cell population of cells within a tumor, as confirmed by the study:

“If indeed the CSC response is a vital criterion for cancer treatment evaluation, there are still no drugs in clinical use that specifically target CSCs.”

The ability to selectively target cancer cells, and cancer stem cells in particular, while leaving intact the non-tumor cells in tissue is extremely important. We have created a section on our database that indexes research on these substances and now includes sixty seven of them here. We are also building a section that collates research cancer stem cells, a topic will no doubt become a central part of the future of cancer treatment, assuming the priority is to actually alleviate suffering and not just make money off of patients.

 

Sayer Ji is founder of Greenmedinfo.com, a reviewer at the International Journal of Human Nutrition and Functional Medicine, Co-founder and CEO of Systome Biomed, Vice Chairman of the Board of the National Health Federation, Steering Committee Member of the Global Non-GMO Foundation.

Disclaimer: This article is not intended to provide medical advice, diagnosis or treatment. Views expressed here do not necessarily reflect those of GreenMedInfo or its staff.

But I love that food! I could never give it up!

Het hunkeren naar voedsel tijdens een afvalpoging en voedselallergieën kunnen als een groot probleem worden ervaren. Sommige mensen die gewicht willen verliezen kunnen simpelweg niet stoppen met het eten van bepaalde voedingsmiddelen, hoewel ze weten dat het bijdraagt aan gewichtstoename. Veel mensen suggereren dat het onvermogen om bepaalde voedingsmiddelen op te geven het gevolg is van een emotionele band met het voedsel. Hoewel deze theorie steekhoudend kan zijn is er ook een ander aspect die het hunkeren naar voedsel kan verklaren: Exorfines

Opioïde peptides (Exorfines)

Opioïde peptiden zijn korte ketens van aminozuren die zich binden aan opioïde receptoren in de hersenen. Opioïde peptiden kunnen door het lichaam zelf geproduceerd worden, bijvoorbeeld endorfinen. Opioïde peptide-systemen in de hersenen staan er om bekend dat zij een belangrijke rol spelen in de motivatie, emotie, hechting de reactie op stress en pijn en de controle van voedselinname.

Opioïde-achtige peptiden kunnen daarnaast worden opgenomen uit gedeeltelijk verteerd voedsel (casomorphinen, glutenmorphinen). Deze opioïde peptides die door oorzaken van buitenaf (exogeen) het lichaam binnendringen worden ook wel exorfines genoemd, de tegenhanger van endorfines. Exorfines hebben hetzelfde effect als endorfine en morfine. Ze kunnen een gevoel geven van euforie, geluk en pijnverzachting opwekken. Onderzoek heeft aangetoond dat exorfines in de bloedsomloop terecht komen, door de darmwand te passeren die aangetast is door verworven of genetische aandoeningen. Ze bereiken het centrale zenuwstelsel waar ze neurotransmissie moduleren en het gedrag kunnen beïnvloeden, tevens spelen ze mogelijkerwijs een rol in bepaalde mentale stoornissen.

Exorfines en de gevolgen

Stelt u zich eens voor wat er zou gebeuren als men voedsel zou eten die lage levels heroïne-achtige componenten had (exorfines). Deze componenten opgenomen worden in het bloed, de hersenen bereiken en daar een licht gevoel van euforie opwekken en een kleine neiging naar verslaving hebben. Klinkt als een typische oorzaak van de bekende eetbuien. Gluten bezitten het meest van deze verslavende eigenschappen met maar liefst 5 verschillende opiaten, spinazie kent er 2, soja 1 en melk heeft zijn eigen unieke exorfine. Het is daarom de vraag of de meest populaire voedingsmiddelen die in de Westerse wereld geconsumeerd worden, genuttigd worden om hun nutritionele waarde of door hun verslavende eigenschappen. Mensen die tarwe volledig uit hun dieet bannen eten ongeveer 350-400 kcal per dag minder. De reden hiervoor is dat men dan niet eet voor het euforische gevoel dat de exorfines opwekken. Tevens hebben zij geen enorme schommelingen in hun bloedsuikerspiegel waardoor de neiging tot overeten afneemt. Nog een nadeel van het overmatig consumeren van verslavende voedingsmiddelen is dat ze op lange termijn schade kunnen toebrengen aan de gezondheid op zowel fysiek als mentaal vlak.

Glutenovergevoeligheid plaatje ADHD

Het komt in de Westerse Wereld steeds vaker voor dat mensen overgevoelig zijn voor gluten of tarwe- en melkproducten. De stijging van deze overgevoeligheid hangt samen met de enorme hoeveelheid aan tarwe in onze voeding. Overgevoeligheid voor gliadine en glutenine, die samen het eiwit gluten vormen, liggen ten grondslag aan de overgevoeligheid voor gluten. Gluten beschadigen het slijmvlies van de dunne darm. Er ontstaat een verhoogde doorlaatbaarheid van de darm (leaky gut), waardoor het immuunsysteem reageert op de binnengedrongen gluten. Er wordt tegenwoordig steeds meer verondersteld dat mensen met beperkingen op het gebied van sociale interactie en (non-) verbale communicatie en hyperactieve & impulsieve kinderen, een leaky gut hebben. Hierdoor kunnen onverteerde peptide reeksen de darmwand passeren vervolgens de bloedbaan in stromen en naar de hersenen gaan waar ze de hersenfunctie kunnen beïnvloeden (opioïd excess theory). Onderzoek heeft uitgewezen dat wanneer ouders van deze kinderen gluten en caseïne elimineerden uit het dieet er drastische verbeteringen optreden in het gedrag van het kind op zowel fysiologisch als sociaal vlak. Onderzoekers hebben tevens geconstateerd dat kinderen met allergische klachten , hoge exorfinen-waarden hebben en een lage DPP IV enzym activiteit. Maar wat is dat voor een enzym?

DPP IV enzyme

Het is niet altijd mogelijk een dieet te vrijwaren van gluten- en caseïne. Mede door het grote voedingsmiddelen aanbod en de verslavende effecten van deze voeding worden ze toch gegeten. Een van de enzymen die nodig is bij de vertering van deze hardnekkige peptiden is dipeptidyl peptidase IV (DPP IV). DPP IV is normaliter in de dunne darm aanwezig en zorgt hier voor het verteren van o.a. gluten en caseïne. Wanneer er echter onvoldoende van dit enzym aanwezig is kunnen deze peptides niet worden afgebroken en kunnen personen die overgevoelig zijn voor gluten verschillende buikklachten ervaren. Er zijn ook verscheidene publicaties verschenen waarin wordt aangetoond dat deze onverteerde peptides (door een verlaagde DPP IV activiteit) effecten hebben die bepaalde symptomen kunnen veroorzaken zoals hyperactiviteit bij kinderen of kinderen waarbij contact met de buitenwereld en communicatie niet of moeizaam verloopt. Onderzoek heeft uitgewezen dat DPP IV activiteit laag is in mensen met autisme. Daarnaast hebben onderzoekers aangetoond dat DPP IV suppletie bij mensen met een overgevoeligheid voor gluten kan compenseren voor de langzame proteïne vertering, en behulpzaam kan zijn in het verminderen of voorkomen van een ontstekingsreactie gerelateerd aan het eten van gluten.

Het nut van enzym suppletie door wetenschap onderbouwd.

Om de vertering van voedsel te verbeteren en de capaciteit te vergroten kunnen enzymen worden gesuppleerd die hierbij helpen. Onze fabrikant is er sinds jaar en dag mee bezig geweest om over de wetenschappelijke informatie te beschikken die hun jarenlange gedachtegang hierover zou bevestigen. Uiteindelijk zijn zij een samenwerking met het Nederlandse TNO aangegaan om het nut van suppletie van verteringsenzymen aan te tonen bij vertering van voedsel en absorptie van nutriënten.

TNO heeft een unieke gepatenteerde technologie ontwikkeld TIM. Dit mechanisme simuleert zeer nauwkeurig de condities van de maag en dunne darm van de mens tijdens voedselvertering en absorptie. Met deze methode is het mogelijk om samples te nemen tijdens verschillende fasen in het verteringsproces. De protocollen voor TIM zijn allen gevalideerd en de studies die ermee zijn gedaan zijn goed gedocumenteerd in de literatuur (referenties opvraagbaar).

Er werd een basis mix ontwikkeld waarin proteases, lipases en amylase voorkwamen. De werking hiervan werd getest onder 2 verschillende condities; perfecte spijsvertering en verminderde spijsvertering. Conclusie van dit onderzoek was dat de verschillende enzymen die getest zijn de vertering en bioactiviteit van proteïne en koolhydraten in de holte van de dunne darm onder beide condities verbeteren. Dit onderzoek toonde voor het eerst aan dat niet enkel mensen met een verminderde spijsvertering baat kunnen hebben bij suppletie, maar ook gezonde mensen. Na het wetenschappelijk onderzoeken van het nut van enzym suppletie is DDP-IV Ultimate ontstaan.

Figuur 1: Percentage toename in de proportie van kleinere (beter verteerde) eiwitten

de Pillenmaffia van Lynne McTaggert

uit: Medisch Dossier mei 2014
Verordening (EU) van 16 mei 2012.

De Deense arts Peter Gøtzsche werkte jarenlang in de farmaceutische industrie. Onlangs onthulde hij zijn ervaringen met onthutsende praktijken in de farmaceutische industrie, zoals omkoping, onderzoeksvervalsing en manipulatie.

De meest vernietigende aanval die de geneesmiddelenindustrie ooit heeft moeten verduren, komt van iemand die de branche van binnenuit kent. Hij vergelijkt farmaceutische bedrijven onomwonden met de maffia, omdat ze tot alles in staat zijn – omkopen, verduisteren, afpersen, bedriegen, de rechtsgang belemmeren, de politiek corrumperen en zelfs mensen met de dood bedreigen – om het succes van hun producten te verzekeren.
Deze nieuwste klokkenluider is Peter Gøtzsche. Hij is tegenwoordig hoofd van de Scandinavische tak van The Cochrane Collaboration, een onafhankelijk onderzoeks- en informatiecentrum waar het wetenschappelijk bewijs voor veel reguliere medische behandelingen wordt onderzocht.
‘De belangrijkste reden waarom we zoveel medicijnen slikken, is dat geneesmiddelenfabrikanten geen pillen verkopen, maar leugens over pillen. In alle gevallen die ik heb onderzocht, hielden ze deze schaamteloze leugens vol, zelfs nadat de onjuistheid van hun beweringen was aangetoond’, aldus Gøtzsche.

Stroper wordt boswachter
Gøtzsche is arts en epidemioloog, en begon zijn loopbaan als onderzoeker en verkoper bij het farmaceutische bedrijf Astra-Syntex, waar hij uiteindelijk hoofd werd van de afdeling geneeskunde. Daar hield hij toezicht op zowel de klinische trials (experimenten met medicijnen) als de registratieaanvragen voor nieuwe medicijnen.
Gøtzsche was zo geshockeerd door wat hij als insider zag, dat hij The Cochrane Collaboration oprichtte, de eerste organisatie die pleitte voor evidence based geneesmiddelen: medicijnen die gestoeld zijn op wetenschappelijk bewijs dat ze werken en veilig zijn.
In 2013 kwam zijn boek uit, getiteld Deadly medicines and organised crime: how big pharma has corrupted healthcare, dat een regelrechte aanklacht vormt tegen de wanpraktijken van geneesmiddelenfabrikanten.
In zijn inleiding schrijft hij: ‘We worden tegenwoordig geteisterd door twee door de mens veroorzaakte plagen: de ene is tabak en de andere medicijnen op recept. Ze zijn allebei extreem dodelijk. In de VS en Europa zijn geneesmiddelen, na hartaandoeningen en kanker, de belangrijkste doodsoorzaak.’
Gøtzsche is niet bang om fel uit te halen naar de big pharma. Zo werd hij eens gevraagd te spreken op een bijeenkomst van de Deense vereniging voor reumatologie, die de discrete titel ‘Samenwerken met de farmaceutische industrie. Is dat echt zo schadelijk?’ droeg. In zijn opening nagelde hij beurtelings elk van de vijf sponsoren aan de schandpaal. Pfizer had in de VS een boete van 1,7 miljard euro gekregen omdat het bedrijf reclame maakte voor het offlabel (niet-geregistreerd) gebruik van vier geneesmiddelen (zie kader). Merck, de sponsor van het jaar daarvoor, werd verantwoordelijk gehouden voor meer dan zestigduizend doden vanwege het achterhouden van informatie over het risico op trombotische complicaties (bloedstolsels) bij Vioxx, een COX-2-remmer die bij gewrichtspijn werd voorgeschreven.

Zaken verdraaien
De lange lijst vergrijpen die de geneesmiddelenindustrie heeft begaan, is fascinerend. Maar het opvallendste aan Gøtzsches werk is zijn vermogen om als ervaren medisch wetenschapper en statisticus, de lezer langs de verschillende stadia te leiden waarin ongunstige onderzoeksresultaten worden weggemoffeld en gebrekkige studies toch worden gepubliceerd.
Zelfs het New England Journal of Medicine (NEJM), dat beschouwd wordt als een van de meest vooraanstaande medische tijdschriften ter wereld, is niet immuun voor gemanipuleerde gegevens. In twee studies uit het NEJM werd voriconazol, een geneesmiddel van Pfizer tegen schimmelinfecties, vergeleken met amfotericine B. In een Cochrane-beoordeling ontdekten Gøtzsche en zijn collega’s echter dat in één onderzoek de ene groep patiënten 77 dagen lang voriconazol kreeg, terwijl de andere groep slechts tien dagen amfotericine B gebruikte: een oneerlijke vergelijking.
Het andere onderzoek vermeldde niet dat voriconazol aanzienlijk slechter werkte dan amfotericine B en dat in de voriconazol-groep meer patiënten waren overleden. Door geknoei met de gegevens leek voriconazol gunstiger naar voren te komen voor wat betreft schimmelinfecties en toxiciteit (giftigheid).1

Medische tijdschriften te koop
Geneesmiddelenfabrikanten zijn van levensbelang voor medische tijdschriften − niet alleen vanwege de advertenties, maar ook door de massale herdruk van wetenschappelijke artikelen (reprints). Elk onderzoek waar een geneesmiddel gunstig uitkomt, is zeer waardevol voor de fabrikant. Via de reprints worden de resultaten van zo’n onderzoek wereldwijd door tienduizenden artsen gelezen, die op de informatie vertrouwen als ze medicijnen voorschrijven.
Gøtzsche haalt een rapport aan waaruit blijkt dat The Lancet bestellingen voor reprints krijgt van honderdduizenden euro’s per order, met één uitschieter van ruim 1,8 miljoen euro.2 Geen wonder dat geneesmiddelenfabrikanten kunnen dreigen dat ze geen advertenties meer plaatsen als een toetsing van artikelen door vakgenoten naar hun zin te kritisch is. Soms proberen ze zelfs een tijdschrift te ‘kopen’ en te doen alsof het aan die toetsing door vakgenoten is onderworpen.3
In een Amerikaans parlementair onderzoek uit 2009 naar producten voor rugaandoeningen kwam aan het licht dat orthopedisch chirurg Thomas Zdeblick miljoenen euro’s aan vergoedingen had ontvangen. Die kreeg hij van Medtronic, een fabrikant van medische hulpmiddelen, toen hij hoofdredacteur was van het Journal of Spinal Disorders & Techniques.4 In elke editie van dit blad verschenen artikelen over medische hulpmiddelen van Medtronic − natuurlijk allemaal even positief.
Gøtzsches ideeën en zijn controversiële boek zijn natuurlijk geen verrassing voor iedereen die deze industrietak wat beter kent. Gøtzsche wordt gesteund door de redacteuren van twee medische tijdschriften: Richard Smith, voormalig hoofdredacteur van het British Medical Journal, die ook een voorwoord bij het boek schreef, en Drummond Rennie, redacteur van het Journal of the American Medical Association.
Smith schrijft dat Gøtzsche, naast deze schaamteloze voorbeelden van bedrog, ‘ook laat zien hoe de geneesmiddelenindustrie artsen, wetenschappers, medische tijdschriften, beroeps- en patiëntenorganisaties, afdelingen van universiteiten, journalisten, toezichthouders en politici heeft omgekocht. Dit zijn de methodes van de maffia.’
In Gøtzsches boek worden talloze zaken beschreven, bijvoorbeeld die waarin Pfizer instemde met een schikking van 45 miljoen euro, nadat het bedrijf in een Amerikaans federaal corruptieonderzoek ervan was beschuldigd dat het zowel artsen als ziekenhuisbestuurders en toezichthouders op geneesmiddelen in Europa en Azië had omgekocht.

Artsen op de loonlijst
In Denemarken zijn geneesmiddelenfabrikanten verplicht te melden hoeveel artsen bij hen in dienst zijn en welke functies zij vervullen. In 2010 stonden er ruim vierduizend artsen op de loonlijst van de tien grootste farmaceutische bedrijven. Dat betekent dat in een land dat beschouwd wordt als een van de minst corrupte samenlevingen ter wereld, een op de vijf artsen geld krijgt van een pillenfabrikant.5
De corruptie heeft ook vat op de medische faculteiten. Gøtzsche haalt een onderzoek uit 2005 aan waaruit blijkt dat tachtig procent van de faculteiten geneeskunde akkoord gaat met de overdracht van het eigendomsrecht op onderzoeksgegevens aan de geldschieters. De helft geeft de financiers bovendien toestemming zelf het onderzoeksartikel te schrijven, waarbij de onderzoekers het manuscript alleen mochten nalezen en wijzigingen mochten ‘voorstellen’.6
De aanpak van de farmaceutische industrie is geraffineerd, zegt Gøtzsche. Ze beïnvloedt de geneeskunde door middel van studiebeurzen en journalistieke onderscheidingen die de bedrijven zelf betalen, of via patiëntenorganisaties. Zo ontvangt de patiëntenorganisatie Mental Health America de helft van haar financiering uit handen van de geneesmiddelenindustrie, waaronder jaarlijks bijna 750.000 euro elk van farmagiganten Bristol-Myers Squibb, Eli Lilly en Pfizer.

Gereguleerde corruptie
Gøtzsches hartenkreet vindt weerklank bij een toenemend aantal vooraanstaande wetenschappers. Onlangs werd een artikel gepubliceerd in het Journal of Law, Medicine & Ethics van de Harvard Universiteit over de institutionele corruptie in de farmaceutische industrie en de illusie van veilige en werkzame geneesmiddelen. Hierin betogen de auteurs, Donald W. Light en zijn collega’s, dat institutionele corruptie gemeengoed is op drie niveaus. Ten eerste lobbyen de farmaceuten op grote schaal en beïnvloeden het parlement dusdanig dat er gunstige en coulante wetgeving wordt gerealiseerd. Hierdoor komt de missie van de Amerikaanse Food and Drug Administration (FDA) in gevaar, die de kwaliteit en veiligheid van voedingsmiddelen en medicijnen bewaakt. Ten tweede krijgt de FDA minder overheidsgeld en is daardoor afhankelijk geworden van de vergoedingen van de farmaceutische bedrijven. Daardoor kan de FDA de regels onvoldoende handhaven en wordt deze gedwongen medicijnen sneller goed te keuren. Ten derde wordt de rol van artsen ‘gecommercialiseerd’.7
Het schokkendst uit Gøtzsches boek zijn wel de onthullingen over de FDA, waar inmiddels een cultuur van misleiding heerst die gewoonweg een afspiegeling is van die van de farmaceutische industrie. Zo vertelt Ronald Kavanagh, die als wetenschapper bij de FDA gewerkt heeft, dat hij en zijn collega’s een berisping kregen als ze vragen stelden die de goedkeuring van een medicijn konden vertragen of tegenhouden.
Soms kregen ze te horen dat ze hun analyse van een geneesmiddelenonderzoek moesten beperken tot de samenvatting, en dat ze de beweringen van de farmaceutische bedrijven moesten accepteren zonder de feitelijke gegevens te bestuderen. En dat terwijl Kavanagh meer dan eens ontdekte dat die beweringen en de samenvatting elkaar ondubbelzinnig tegenspraken. Andere keren kreeg hij de opdracht om bepaalde gedeeltes van een document niet te beoordelen; het ging dan ‘steevast om de gedeeltes waar de veiligheid in het geding was’.
Toen Kavanagh deze zaken bij het Amerikaanse parlement wilde aankaarten, werd er in zijn kantoor ingebroken en met zijn computer geknoeid. Een van de managers van de FDA bedreigde zelfs zijn kinderen, die toen zeven en vier jaar oud waren.
Net als Gøtzsche beschuldigen Light en zijn collega’s de industrie ervan dat ze de markt overspoelen met medicijnen die weinig nut hebben. Hun kritiek treft allerlei belangrijke geneesmiddelencategorieën.
Gøtzsche richt zijn pijlen specifiek op statines (cholesterolverlagers), NSAID’s (niet-steroïdale ontstekingsremmers), diabetesmiddelen en een groot deel van de psychiatrische geneesmiddelen. Deze medicijnen worden allemaal verkocht op basis van gegevens en bewijsvoeringen waarmee flink gesjoemeld is, verklaart hij. ‘Het is nooit aangetoond dat een van de grote psychiatrische ziektebeelden veroorzaakt wordt door een biochemische stoornis’, aldus Gøtzsche.
Maar zijn grootste minachting bewaart hij voor bedrijven als GlaxoSmithKline, dat onderzoeksresultaten verdraaide en vervalste om te verbergen dat zijn geneesmiddel het risico op zelfdoding bij kinderen verhoogde.8

Maffiapraktijken
Gøtzsche denkt dat sommige nieuwe aandoeningen − zoals ‘bipolaire stemmingsstoornis type 2’, een vorm van manisch-depressiviteit − wel eens simpelweg een bijwerking kunnen zijn van medicijnen. Op dit moment slikt een op de vier Amerikaanse kinderen medicijnen voor ADHD of een andere psychiatrische ‘ziekte’, en zowel SSRI’s (selectieve serotonineheropnameremmers: medicijnen tegen depressie) als medicijnen voor ADHD kunnen bij tot wel een op de tien jonge mensen een bipolaire stoornis veroorzaken.
Light en vele anderen zoeken net als Gøtzsche de oplossing in verstrekkende maatregelen:
– Het testen van medicijnen moet worden genationaliseerd of uitgevoerd door een onafhankelijk instituut dat losstaat van de farmaceutische industrie.
– De regulerende instanties moeten grondig gesaneerd worden en door de overheid worden gefinancierd. Het Nederlandse College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG) krijgt helemaal geen geld van de overheid (zie kader).
– Alle klinische gegevens moeten openbaar worden gemaakt.
– De marketing van medicijnen moet worden verboden.
– Artsen mogen niet deelnemen aan evenementen die door de industrie zijn gesponsord. In Nederland is dit wel toegestaan, maar onder bepaalde voorwaarden, geregeld in de Gedragscode Geneesmiddelenreclame.
Maar de grootste uitdaging is misschien wel om de cultuur te hervormen; de cultuur waarin misdaden tegen de menselijkheid normaal zijn en geaccepteerd worden onder het mom van ‘zakendoen’.
Gøtzsche citeert Peter Rost, voormalig vicepresident van Pfizer, die ooit schreef: ‘Het is angstaanjagend hoeveel overeenkomsten er zijn tussen deze bedrijfstak en de maffia […]. Het verschil is dat al die mensen in de farmaceutische industrie zichzelf beschouwen […] als fatsoenlijke burgers […]. Maar als ze als groep bij elkaar komen en deze bedrijven runnen, lijkt er iets te gebeuren […]. Het is haast net zoiets als de gruweldaden in een oorlog: mensen doen dingen waartoe ze zichzelf niet in staat achtten. Als iemand deel uitmaakt van een groep, kan hij dingen doen die hij anders niet zou doen, doordat de groep zijn daden als oké bestempelt.’
Het is tijd dat meer insiders zoals Gøtzsche het stilzwijgen doorbreken en duidelijk maken dat dit soort praktijken niet oké is en dat ook nooit is geweest.

1 Cochrane Database Syst Rev, 2006; 1: CD004707
2 BMJ, 2012; 344: e4212
3 BMJ, 2005; 330: 9; www.the-scientist.com/?articles.view/articleNo/27383/title/Elsevier-published-6-fake-journals/
4 BMJ, 2010; 340: c495
5 Ekstra Bladet, June 24, 2010
6 N Engl J Med, 2005; 352; 2202-10
7 J Law Med Ethics, 2013; 14
8 Account Res, 2001; 18: 45-54

Pillen in Nederland: veilig of niet?
In Nederland is het College ter Beoordeling van Geneesmiddelen (CBG), samen met de beoordelingsautoriteiten van andere EU-lidstaten en het Europees Geneesmiddelenbureau (EMA), verantwoordelijk voor het beoordelen van de werkzaamheid, risico’s en kwaliteit van geneesmiddelen.
Het college bestudeert de gegevens van een geneesmiddel die door de aanvrager – het farmaceutische bedrijf – zijn ingediend voor een specifieke indicatie, toepassing en/of patiëntengroep. Als het CBG de balans tussen werkzaamheid en veiligheid van het geneesmiddel akkoord bevindt, wordt het middel geregistreerd. De bijsluiter vermeldt waarvoor en voor wie het middel is geregistreerd.
Illegale marketing betekent dat een bedrijf reclame maakt voor zogeheten offlabel gebruik van het geneesmiddel, dus voor een aandoening of leeftijdsgroep waarvoor het middel niet is geregistreerd. Dit is in Nederland verboden.
Het CBG krijgt geen overheidsgeld en wordt volledig gefinancierd door de industrie, doordat die betaalt voor registratieaanvragen en voor reeds geregistreerde medicijnen. Om integriteit, onpartijdigheid en onafhankelijkheid te garanderen, hanteert het CBG een Gedragscode voor medewerkers. Daarin staat onder andere dat medewerkers geen financiële of andere belangen mogen hebben waardoor hun onpartijdigheid in het gedrang kan komen. Verder beoordeelt het CBG geneesmiddelen altijd in samenspraak met mensen uit alle betrokken terreinen én wordt elk geneesmiddel ook op Europees niveau beoordeeld.
Maar ook in Nederland zijn we afhankelijk van de farmaceutische industrie als het om de veiligheid van onze geneesmiddelen gaat. Het CBG en alle andere instanties betrokken bij de registratie baseren hun oordeel immers op de gegevens die ze van de industrie ontvangen.
(Bron: website CBG: www.cbg-meb.nl)